Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι μια θαλάσσια περιοχή πέρα από τα χωρικά ύδατα ενός κράτους, στην οποία το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα για την έρευνα και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Αυτοί οι πόροι περιλαμβάνουν τόσο τους ζώντες οργανισμούς (π.χ. ψάρια) όσο και τους μη ζώντες (π.χ. πετρέλαιο, φυσικό αέριο).

Πιο συγκεκριμένα, η ΑΟΖ:

Εκτείνεται έως 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετρώνται τα χωρικά ύδατα του κράτους.

Παρέχει στο παράκτιο κράτος το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλεύεται, να διαχειρίζεται και να διατηρεί τους φυσικούς πόρους της περιοχής, καθώς και να διεξάγει άλλες οικονομικές δραστηριότητες, όπως η παραγωγή ενέργειας από το νερό, τα ρεύματα και τους ανέμους.

Το παράκτιο κράτος έχει επίσης δικαιοδοσία όσον αφορά την εγκατάσταση και χρήση τεχνητών νησιών, εγκαταστάσεων και κατασκευών, την επιστημονική θαλάσσια έρευνα και την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Σε αντίθεση με τα χωρικά ύδατα, όπου ένα κράτος έχει πλήρη κυριαρχία (όπως στην ξηρά του), στην ΑΟΖ τα άλλα κράτη διατηρούν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, της υπερπτήσης και της τοποθέτησης υποβρύχιων καλωδίων και αγωγών.

Η έννοια της ΑΟΖ θεσμοθετήθηκε από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982, η οποία αποτελεί το βασικό διεθνές νομικό πλαίσιο για τις δραστηριότητες στους ωκεανούς και τις θάλασσες.