Το Καράκας ιδρύθηκε το 1567 από τον Ντιέγκο ντε Λοσάδα σε μια στρατηγική κοιλάδα προστατευμένη από το βουνό Άβιλα. Κατά την αποικιοκρατία εξελίχθηκε σε διοικητικό κέντρο, ενώ τον 19ο αιώνα έγινε η «Κούνια της Ελευθερίας», καθώς εκεί γεννήθηκε ο Σιμόν Μπολίβαρ. Μετά την ανεξαρτησία από την Ισπανία το 1821, η πόλη άρχισε να αστικοποιείται σταδιακά, παρά τους καταστροφικούς σεισμούς που τη μεταμόρφωσαν αρχιτεκτονικά. Η ανακάλυψη του πετρελαίου στις αρχές του 20ού αιώνα πυροδότησε μια εκρηκτική ανάπτυξη, μετατρέποντάς την σε μια υπερσύγχρονη μητρόπολη της Λατινικής Αμερικής, τις δεκαετίες του '50 και '70, το Καράκας απέκτησε εμβληματικούς ουρανοξύστες, αυτοκινητόδρομους και την εντυπωσιακή Πανεπιστημιούπολη (UNESCO). Έκτοτε ως σήμερα τα υπόλοιπα λίγο πολυ γνωστά.

Tο 1821
Το 1821 αποτελεί το σημαντικότερο έτος στην ιστορία του Καράκας και ολόκληρης της Βενεζουέλας, καθώς σηματοδοτεί την οριστική απελευθέρωση από τον ισπανικό ζυγό.

Το κρισιμότερο γεγονός έλαβε χώρα στις 24 Ιουνίου 1821. Ο Σιμόν Μπολίβαρ, επικεφαλής των επαναστατικών δυνάμεων, αντιμετώπισε τον ισπανικό βασιλικό στρατό στις πεδιάδες του Καραμπόμπο, δυτικά του Καράκας. Η στρατηγική ευφυΐα του Μπολίβαρ οδήγησαν σε μια συντριπτική νίκη που διέλυσε την ισπανική κυριαρχία στην περιοχή. Λίγες ημέρες μετά τη μάχη, στις 29 Ιουνίου, ο Μπολίβαρ εισήλθε θριαμβευτής στη γενέτειρά του, το Καράκας, το οποίο ήταν πλέον οριστικά ελεύθερο.Η νίκη του 1821 άνοιξε τον δρόμο για την υλοποίηση του οράματος του Μπολίβαρ. Η επιτυχία αυτή ενέπνευσε και άλλα κινήματα ανεξαρτησίας στη Λατινική Αμερική.

Είναι ενδιαφέρον ότι το 1821, ενώ το Καράκας γιόρταζε την ελευθερία του, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ξεκινούσε η Ελληνική Επανάσταση. Ο Μπολίβαρ εξέφραζε συχνά τον θαυμασμό του για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ενώ η Αϊτή (σύμμαχος του Μπολίβαρ) ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ελληνική ανεξαρτησία.