Κατι παρόμοιο έκανε και η ΕΟΚΑ. Η ιστορία των στρατιωτικών συγκρούσεων έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι η τεχνολογική υπεροχή ενός τακτικού στρατού μπορεί να εξουδετερωθεί από έναν ευέλικτο και αποφασισμένο αντίπαλο που χρησιμοποιεί τις μεθόδους του ανταρτοπολέμου. Αυτό το δόγμα φαίνεται να υιοθετεί εκ νέου η Χεζμπολάχ, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς.


Τι είναι ο Ανταρτοπόλεμος στην Πράξη;

Ο ανταρτοπόλεμος (guerrilla warfare) δεν βασίζεται στην κατάληψη εδαφών ή στην παράταξη μεγάλων στρατιωτικών σχηματισμών. Είναι ο πόλεμος του «χτυπώ και εξαφανίζομαι» (hit-and-run), όπου ο αμυνόμενος εκμεταλλεύεται τη γνώση του εδάφους για να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή φθορά στον εισβολέα.


Στην περίπτωση του Νοτίου Λιβάνου, οι μέθοδοι που αναδεικνύονται περιλαμβάνουν:

Αποκέντρωση και Μικρές Μονάδες: Οι μαχητές δεν λειτουργούν πλέον σε μεγάλες διμοιρίες που αποτελούν εύκολους στόχους για την αεροπορία. Αντιθέτως, οργανώνονται σε ολιγομελείς, αυτόνομες ομάδες. Αυτές οι μονάδες έχουν την ελευθερία να λαμβάνουν αποφάσεις στο πεδίο χωρίς να περιμένουν εντολές από ένα κεντρικό αρχηγείο, το οποίο μπορεί να έχει πληγεί.

«Σιγή» Επικοινωνιών: Μαθαίνοντας από τα πλήγματα στις τεχνολογικές τους υποδομές (όπως οι εκρήξεις τηλεειδοποιητών και οι υποκλοπές δικτύων), οι μαχητές αποφεύγουν κάθε είδους ψηφιακή επικοινωνία. Η επιστροφή σε πρωτόγονες μεθόδους, όπως οι προφορικές εντολές μέσω συνδέσμων ή τα ενσύρματα εσωτερικά δίκτυα, τους καθιστά «αόρατους» στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.

Αξιοποίηση του Τεχνητού και Φυσικού Ανάγλυφου: Ο ανταρτοπόλεμος βασίζεται στην απόκρυψη. Η χρήση εκτεταμένων υπόγειων τούνελ, κρυπτών και καμουφλαρισμένων θέσεων βολής επιτρέπει στους μαχητές να εμφανίζονται στα νώτα των εχθρικών δυνάμεων και να υποχωρούν προτού υπάρξει ανταπόδοση.

Οικονομία Πυρομαχικών και Στοχευμένα Πλήγματα: Αντί για αδιάκριτη χρήση πυρών, η έμφαση δίνεται στη χρήση αντιαρματικών πυραύλων ακριβείας. Στόχος δεν είναι η ολική καταστροφή του εχθρού, αλλά η πρόκληση «πολιτικού και στρατιωτικού κόστους» μέσω συνεχών απωλειών σε έμψυχο δυναμικό και εξοπλισμό.


Η Στρατηγική της «Σταθεροποίησης»

Σύμφωνα με πηγές του Reuters, η οργάνωση έχει ορίσει πολλαπλούς αναπληρωτές για κάθε διοικητή, διασφαλίζοντας ότι η αλυσίδα διοίκησης θα παραμείνει ενεργή ακόμη και μετά από στοχευμένες εξοντώσεις στελεχών. Παράλληλα, η επιστροφή επίλεκτων μονάδων (όπως η δύναμη Radwan) στις παραμεθόριες ζώνες δείχνει μια προσπάθεια δημιουργίας μιας «ζώνης θανάτου» για κάθε χερσαία δύναμη που θα επιχειρήσει να εισβάλει.


Ο ανταρτοπόλεμος είναι η επιλογή του «αδύναμου» απέναντι στον ισχυρό, με στόχο να μετατρέψει την κατοχή εδάφους σε μια αιματηρή και πολυδάπανη διαδικασία. Στην παρούσα φάση, η μετατροπή του Νοτίου Λιβάνου σε ένα δίκτυο «αόρατων» πυρήνων αντίστασης αποτελεί το κύριο εμπόδιο για οποιαδήποτε ταχεία στρατιωτική επικράτηση.